پرش به محتوای اصلی
نشان باشگاه بایرن مونیخ FC Bayern Fanclub Iranکانون رسمی هواداران بایرن مونیخ در ایران
اخبار بایرن مونیخ

براون و اولیسه، مهره‌های تعیین‌کننده قهرمانی بایرن در سوپرجام

ناتانیل براون و مایکل اولیسه با گل‌های خود در پیروزی ۲ بر ۱ بایرن مونیخ مقابل بوروسیا دورتموند، دوازدهمین قهرمانی این تیم در سوپرجام را رقم زدند.

6 دقیقه مطالعه تحریریه کانون بایرن ایران
براون و اولیسه، مهره‌های تعیین‌کننده قهرمانی بایرن در سوپرجام – تصویر 1

ناتانیل براون برای بازی در پست شماره ۱۰ به بایرن مونیخ نیامده بود و مایکل اولیسه نیز پس از بازگشت از جام جهانی، تنها چند جلسه تمرینی را پشت سر گذاشته بود. با این حال، همین دو بازیکن شنبه‌شب مقابل ۸۱٬۳۶۵ تماشاگر در ورزشگاه سیگنال ایدونا پارک دورتموند، تکلیف سوپرجام فرانتس بکن‌باوئر ۲۰۲۶ را مشخص کردند.

یک خرید جدید در نخستین بازی رسمی‌اش برای بایرن، آن هم در پستی ناآشنا، و بازیکنی باتجربه که فقط چند جلسه تمرینی با تیم داشت؛ در نهایت گل‌های این دو برای پیروزی ۲ بر ۱ بایرن مونیخ مقابل بوروسیا دورتموند و دوازدهمین قهرمانی باواریایی‌ها در این رقابت کافی بود. آغازی که بیش از آنکه سؤال تازه‌ای ایجاد کند، پاسخ به همراه داشت.

مدافع کناری در قلب خط میانی

اگر چند هفته پیش از براون می‌پرسیدند نخستین بازی رسمی خود با پیراهن بایرن را چگونه تصور می‌کند، احتمالاً پاسخ‌های زیادی داشت؛ اما حضور در ترکیب اصلی به‌عنوان بازی‌ساز خط میانی یکی از آن‌ها نبود. پست تخصصی خرید جدید بایرن دفاع چپ است و او نیز برای تقویت کناره‌های زمین جذب شد. با این حال، براون مقابل دورتموند در پستی به میدان رفت که تابستان امسال تقریباً هیچ‌کس آن را برای او در نظر نگرفته بود.

توانایی‌های هجومی براون از دوران پیش‌فصل نمایان شده بود. او در پیروزی ۴ بر ۲ مقابل هایدنهایم گل پایانی را به ثمر رساند و در جام تلکام برابر آر.ب لایپزیش نیز گل برتری موقت ۲ بر ۱ را زد. این دو گل در دیدارهای تدارکاتی نشان دادند که براون صرفاً مدافعی نیست که جسارت نفوذ به جلو را داشته باشد؛ او مانند یک بازیکن هجومی، شم گلزنی بالایی هم دارد. وینسنت کمپانی این ویژگی را دید و برای استفاده از آن در دورتموند برنامه‌ریزی کرد. در دقیقه ۲۸، ارسال بلند یوشوا کیمیش در محوطه جریمه به اولیسه رسید و او توپ را به عقب برگرداند. براون از فاصله ۱۵ متری شوت زد و گلزنی کرد؛ نخستین گل رسمی او با پیراهن بایرن، آن هم در فینال برابر رقیب دیرینه از دورتموند.

واکنش‌ها به دیدار دورتموند:

مکس ابرل پس از مسابقه درباره منطق این انتقال توضیح داد: «ما قبلاً هم درباره اسماعیل و ننه گفته بودیم که هر دو بازیکنان بسیار چندپسته‌ای هستند. براون در فرانکفورت اغلب به‌عنوان دفاع چپ یا وینگ‌بک بازی می‌کرد، اما آن‌قدر فوتبالیست باهوشی است و قدرت پیش‌بینی بالایی دارد که می‌تواند در هر نقشی تأثیر مهمی بگذارد. ما او را به‌عنوان بازیکن شماره ۱۰ جذب نکردیم، ولی می‌دانستیم توانایی بازی در چند پست را دارد. با غیبت سرژ گنابری، لنارت کارل و جمال موسیالا، طبیعتاً در خط میانی هجومی با کمبود بازیکن روبه‌رو هستیم.» به گفته ابرل، این تصمیم «راه‌حلی هوشمندانه برای بازی امروز» بود؛ راه‌حلی که کمپانی از سر ضرورت طراحی کرد و توانایی‌های براون نیز درستی آن را نشان داد.

براون نیز پس از مسابقه ارزیابی صادقانه‌ای از عملکردش داشت: «از نظر شخصی، شروع خیلی خوبی در بازی نداشتم. گلزنی کمی به من کمک کرد و حالا واقعاً خوشحالم. وقتی چنین گلی می‌زنید، انگار وارد یک تونل می‌شوید؛ فقط شادی محض است.» این صحبت‌ها ویژگی‌های زیادی از شخصیت او را نشان می‌دهد؛ خبری از خودمحوری یا بزرگ‌نمایی نقش خودش نیست، بلکه با آرامش می‌پذیرد که چنین لحظه‌ای می‌تواند سرنوشت یک مسابقه کامل را تغییر دهد. براون افزود: «حالا می‌خواهیم همین مسیر را ادامه دهیم، مسابقات را ببریم و جام کسب کنیم.» ابرل نیز معتقد است این اتفاق تکرارنشدنی نخواهد بود: «او در سه بازی اخیر گل زده است و همین به‌تنهایی نشان می‌دهد در حمله کیفیت بالایی دارد. قرار است از تماشای بازی او لذت زیادی ببریم.»

لحظه‌ای ماندگار و عنوان بهترین بازیکن زمین

اگر براون چهره غافلگیرکننده این شب بود، اولیسه قابل‌انتظارترین لحظه درخشان مسابقه را رقم زد؛ لحظه‌ای که با این حال، شگفت‌انگیز هم بود. این بازیکن فرانسوی جزو آخرین نفراتی بود که از اردوی ملی بازگشت و پیش از حضور در زمین دورتموند، تنها چند جلسه با تیم تمرین کرده بود. اگر او بازیکنی تازه‌وارد بود، این موضوع می‌توانست توجیهی قابل‌قبول برای عملکردش باشد؛ اما در مورد اولیسه فقط جزئیاتی کوچک بود که نمایش او را تحسین‌برانگیزتر می‌کرد.

اولیسه چنان بر جریان مسابقه مسلط بود که در پایان، هیچ تردیدی درباره بهترین بازیکن زمین باقی نماند. نمایش او به بازیکنی می‌مانست که همواره در اوج آمادگی مسابقه قرار دارد. او در گل نخست براون نقشی تعیین‌کننده داشت و با پاس خود به ملی‌پوش آلمانی، زمینه گل را فراهم کرد. اولیسه در دقیقه ۴۵ نیز فرصت خوبی برای گلزنی داشت و یک دقیقه بعد، در وقت‌های تلف‌شده نیمه نخست، لحظه‌ای را رقم زد که تقریباً پیش از پایان نیمه اول جایزه بهترین بازیکن زمین را برایش قطعی کرد. او از پاس اشتباه جوب بلینگام استفاده کرد، با دریبل وارد محوطه جریمه شد، رامی بن‌سبعینی را پشت سر گذاشت و از موقعیتی متمایل به راست، توپ را از کنار گرگور کوبل به گوشه دور دروازه فرستاد. گلی که بیش از هر مجموعه‌ای از صحنه‌های برتر، ویژگی‌های یک بازیکن را به نمایش می‌گذارد: توپ‌گیری، دریبل، دید بازی و تمام‌کنندگی؛ همه در حرکتی روان و بدون کار اضافه.

گزارش مسابقه:

دو مهره تعیین‌کننده با دو مسیر متفاوت

دو بازیکن به شیوه‌هایی متفاوت بر این شب مهر خود را زدند؛ براون، خرید جدیدی که در پستی ناآشنا گلزنی کرد، و اولیسه، بازیکن تثبیت‌شده‌ای که پس از تنها چند جلسه تمرین گروهی، بلافاصله تفاوت را رقم زد. هر دو در شکل‌گیری گل نخست نقش داشتند و هر دو از جمله بازیکنانی بودند که بیش از دیگران روی آن‌ها خطا شد؛ به بیان دیگر، حریف بیش از همه تلاش می‌کرد این دو را مهار کند. دوازدهمین سوپرجام به دست آمد، نخستین جام فصل در ویترین افتخارات قرار گرفت و نام دو بازیکنی که از این شب به یاد خواهد ماند، نمادی از گستردگی توانایی‌های این تیم است.

تحلیل پس از مسابقه

براون و اولیسه، مهره‌های تعیین‌کننده قهرمانی بایرن در سوپرجام – تصویر 1
© بایرن مونیخ
براون و اولیسه، مهره‌های تعیین‌کننده قهرمانی بایرن در سوپرجام – تصویر 2
© بایرن مونیخ
این خبر را به اشتراک بگذاریدخبر را برای دیگر هواداران بایرن بفرستید.