بارش کاغذهای رنگی، جشن بازیکنان با جام در دایره میانی، پخش ترانه «ما قهرمانیم» از بلندگوهای ورزشگاه، شادی هواداران بایرن در جایگاه میهمان و البته کاکاتوی چینی که حالا به نمادی معروف تبدیل شده است؛ تصاویر شنبهشب ورزشگاه دورتموند بهاندازه کافی گویا بودند. بایرن مونیخ فصل جدید را با قدرت و کسب نخستین جام آغاز کرد تا سوپرجام فرانتس بکنباوئر بار دیگر راهی مونیخ شود.
قدرتنمایی در نخستین بازی فصل
بایرن در نخستین مسابقه رسمی فصل، مقابل بیش از ۸۰ هزار تماشاگر در خانه بوروسیا دورتموند به پیروزی ۲ بر ۱ رسید؛ تیمی که فصل ۲۶-۲۰۲۵ بوندسلیگا را با اختلاف ۱۶ امتیاز در جایگاه دوم به پایان رسانده بود. مونیخیها در صد و چهلمین تقابل با رقیب دیرینه خود پیروز شدند؛ موفقیتی که هم از نظر ورزشی و هم از نظر روحی، پیامی روشن داشت. ماکس ابرل، عضو هیئتمدیره ورزشی باشگاه، پیش از این دیدار بزرگ گفته بود: «تا حدی همهچیز را دوباره از صفر شروع میکنیم. جاهطلبی زیادی داریم و حالا زمان آن رسیده که دوباره وارد رقابت شویم؛ اما برای رسیدن به همه این اهداف باید سخت کار کنیم.» ونسان کمپانی، سرمربی بایرن، نیز بر اهمیت بازی شنبهشب تأکید کرده بود: «فکر نمیکنم چیزی بهتر از قهرمانی در خانه دورتموند وجود داشته باشد؛ اما این تیم دورتموند کیفیت و قدرت زیادی دارد و کار دشواری پیش رو خواهیم داشت.» پاسخ تیم در زمین چشمگیر بود.
بایرن در سوپرجام فرانتس بکنباوئر سرژ گنابری، جمال موسیالا و لنارت کارل را در اختیار نداشت. کمپانی از این شرایط برای ایجاد یک غافلگیری تاکتیکی استفاده کرد و ناتانیل براون، خرید جدید تیم، را در نقش بازیساز به میدان فرستاد. از همان ابتدا مشخص بود که بایرن میخواهد فصل را با اعتمادبهنفس همیشگی، برتری تثبیتشده و اشتیاقی تازه آغاز کند. دورتموند توپ را در اختیار میهمان گذاشته بود، عقب مینشست و در انتظار ضدحملات سریع بود؛ در مقابل، مونیخیها با پاسهای دقیق جریان بازی را کنترل میکردند. تا دقیقه ۲۰، شکل مسابقه کاملاً مشخص شده بود.
نخستین پاداش مهم این برتری همهجانبه زمانی به دست آمد که مایکل اولیسه پاس قطری را مهار کرد، خونسرد ماند و توپ را به محوطه جریمه فرستاد. براون پس از کنترل توپ، با ضربهای زمینی به گوشه نزدیک دروازه گل نخست بایرن را به ثمر رساند. بازیساز جدید بایرن نهتنها سد دفاعی دورتموند را شکست، بلکه خودش نیز به ریتم مطلوب رسید. این بازیکن که از گلزنی در نخستین حضورش خوشحال بود، گفت: «شخصاً شروع خیلی خوبی در این مسابقه نداشتم. گل کمی به من کمک کرد و حالا واقعاً خوشحالم. وقتی گل میزنید، انگار وارد یک تونل میشوید و فقط احساس شادی دارید.»
دورتموند متزلزل شد، اما از پا نیفتاد
این گل آغاز مقطعی بود که دورتموند به بوکسوری ضربهخورده شباهت داشت؛ متزلزل و تلوتلوخوران، اما هنوز از پا نیفتاده. لوئیس دیاز با شوتی قوسدار، گرگور کوبل را وادار به واکنشی تماشایی کرد. در میانه میدان نیز الکساندر پاولوویچ نبض بازی را در اختیار داشت و تنها پس از ۳۸ دقیقه، بیش از ۶۰ بار توپ را لمس کرده بود. بایرن بهتدریج به ریتم دلخواه رسید و ساختار تیم با هماهنگی چشمگیری کار میکرد.
تا آن لحظه، دورتموند تنها یک بار خطر جدی ایجاد کرده بود؛ زمانی که رامی بنسبعینی ارسال همتیمیاش را با ضربه سر وارد دروازه بایرن کرد، اما در موقعیت آفساید قرار داشت. با این حال، بایرن در وقتهای تلفشده نیمه نخست یک بار دیگر ضربه زد. پرس شدید مونیخیها دورتموند را به یک پاس اشتباه و پرهزینه وادار کرد؛ اولیسه در یک لحظه واکنش نشان داد و توپ را به گوشه دور دروازه فرستاد تا نتیجه ۲ بر صفر شود. ملیپوش فرانسوی در بازگشت خود، طی ۴۵ دقیقه با یک گل و یک پاس گل تأثیرش را نشان داد.
آمار بین دو نیمه بهخوبی توازن قدرت را نشان میداد. بایرن در تعداد شوتها ۱۱ بر ۱ و در شوتهای داخل چارچوب ۶ بر صفر پیش بود، ۶۹ درصد مالکیت توپ داشت و ۵۹ درصد دوئلها را برده بود. این نمایش مسلط، یادآور بازیهای بزرگ فصل گذشته بود و با لذت آشکار بازیکنان از فوتبال هجومی مورد نظر کمپانی همراه شد. سرمربی بایرن گفت: «نیمه نخست بسیار خوبی داشتیم. در نیمه دوم هم عزم زیادی نشان دادیم. قلب و شخصیت تیم را دیدید. مهمترین مسئله ذهنیت است و از این نظر دقیقاً همانطور بودیم که باید باشیم.»
پس از استراحت، شرایط تغییر کرد. دورتموند فعالتر شد و راه خود را به جریان مسابقه پیدا کرد. مانوئل نویر در چهلوپنجمین بازی رسمی خود مقابل دورتموند ناگهان مجبور شد تمام تواناییاش را برای مهار شوت زمینی کنستانتینوس کارتساس به نمایش بگذارد. کاپیتان بایرن پس از مسابقه با خوشحالی گفت: «این پیروزی قطعاً حس خوبی دارد. تمام بوندسلیگا نگاه میکند که قهرمان لیگ مقابل قهرمان جام حذفی چه میکند. ما در نهایت هر دو جام را برده بودیم و به همین دلیل مقابل دومین تیم برتر آلمان قرار گرفتیم. این مسابقه هم نبرد سختی بود و برای پیروزی باید تمام توانمان را میگذاشتیم؛ اما فکر میکنم امروز تیم بهتر برنده شد.»
از ۳۰ تا ۶۱ درصد مالکیت توپ
دورتموند از همان دقایق ابتدایی و بهدفعات دست به تعویض زد، در محوطه جریمه بایرن توپگیری کرد و روند مالکیت را تغییر داد. سهم میزبان که پیش از پایان نیمه نخست تنها ۳۱ درصد بود، در مقاطعی از نیمه دوم به نزدیک ۶۰ درصد رسید. با وجود این، بایرن مقاومت کرد؛ هرچند چند فرصت برای به ثمر رساندن گل سوم و تعیینکننده را از دست داد. هری کین توضیح داد: «با وجود برتری ما، نتیجه همچنان ۲ بر صفر باقی ماند. این همیشه نتیجه خطرناکی است، چون بازی میتواند دوباره نزدیک شود؛ اتفاقی که در ادامه رخ داد.»
این خطر زمانی جدیتر شد که در دقیقه ۷۵، پس از یک پاس اشتباه، توپ در محوطه جریمه به فابیو سیلوا رسید و او با گلزنی نتیجه را ۲ بر ۱ کرد. از آن لحظه، مسابقه به نبردی هیجانانگیز و رفتوبرگشتی تبدیل شد. اسماعیل صیباری در دقیقه ۸۱ نخستین بازی رسمی خود با پیراهن بایرن را انجام داد و در صحنهای نقش داشت که کار را برای دورتموند دشوارتر کرد؛ بنسبعینی بهدلیل تکل شدید روی ملیپوش مراکشی با کارت قرمز اخراج شد.
این نبرد کلاسیک در سوپرجام هنوز یک لحظه پراسترس دیگر داشت. در وقتهای تلفشده، ماکسیمیلیان بایر ناگهان در موقعیت تکبهتک با نویر قرار گرفت، اما یوناتان تاه در لحظه حساس بهاندازه کافی مهاجم دورتموند را تحت فشار گذاشت تا ضربه او از بالای دروازه به بیرون برود.
کمپانی در جمعبندی مسابقه گفت: «قهرمانی در دورتموند قطعاً شروعی ایدهآل برای فصل است. نگرش ما امروز دقیقاً همان چیزی بود که باید باشد. میخواهیم به گلزنی و کسب جام ادامه دهیم.» پشت سر او هواداران در حال جشن بودند و در میان بارش کاغذهای رنگی، جام قهرمانی و البته کاکاتو در مرکز توجه قرار داشتند.
واکنشهای بیشتر به سوپرجام در دورتموند را اینجا بخوانید:
