۱۹۵۵؛ گل مساوی، ۳ دقیقه پیش از گل قهرمانی
در ۲۱ مهٔ ۱۹۵۵، کارلسروهه و شالکه ۰۴ در ورزشگاه آینتراخت برانشوایگ برای جام حذفی روبه‌روی هم قرار گرفتند. کارلسروهه با گل دقیقهٔ ۲۰ ارنست کونکل پیش افتاد، اما هلموت زادلوسکی در دقایق ۴۴ و ۷۰ برای شالکه گل زد. نتیجه تا دقایق پایانی به سود شالکه بود؛ کارلسروهه برای حفظ شانس قهرمانی باید دست‌کم یک گل دیگر می‌زد.
کورت زومرلات در دقیقهٔ ۸۳ گل مساوی را زد و نتیجه را به ۲ بر ۲ رساند. تنها ۳ دقیقه بعد، اوسوالد تراوب گل سوم کارلسروهه را به ثمر رساند. پیروزی ۳ بر ۲، نخستین قهرمانی از ۳ قهرمانی متوالی زومرلات در جام حذفی را رقم زد. سهم مستقیم او در این فینال روشن است: گلش تیم را از شکست نجات داد و مسابقه پیش از پایان ۹۰ دقیقه به سود کارلسروهه برگشت.
۱۹۵۶؛ بازگشت دوباره و دفاع از جام
فینال بعدی در ۵ اوت ۱۹۵۶، این بار در ورزشگاه ویلدپارک کارلسروهه، برگزار شد. هامبورگ با گل دقیقهٔ ۱۶ اووه زیلر پیش افتاد. برنهارت ترمات در دقیقهٔ ۴۰ گل مساوی را زد تا دو تیم با نتیجهٔ ۱ بر ۱ به رختکن بروند. زومرلات در ترکیب اصلی کارلسروهه حضور داشت؛ تیمی که پس از فینال پرگل سال قبل، دوباره برای قهرمانی باید عقب‌افتادگی‌اش را جبران می‌کرد.
ترمات در دقیقهٔ ۶۳ گل دوم خود و تیمش را به ثمر رساند و اشپیتس کوهن در دقیقهٔ ۸۷ نتیجه را ۳ بر ۱ کرد. کارلسروهه از عنوانش دفاع کرد و زومرلات دومین جام پیاپی را گرفت. تفاوت با فینال ۱۹۵۵ در مسیر نتیجه بود: این بار پس از گل برتری، کارلسروهه یک گل دیگر هم زد و فاصله را به ۲ گل رساند.
۱۹۵۷؛ ادامهٔ مسیر با پیراهن بایرن
زومرلات در تابستان ۱۹۵۷ به بایرن مونیخ پیوست. انتقال او میان دومین و سومین قهرمانی متوالی‌اش در جام حذفی قرار گرفت: ۲ عنوان نخست با کارلسروهه به دست آمده بود و عنوان بعدی با باشگاهی دیگر ثبت می‌شد. در کارنامهٔ او، این تغییر پیراهن وقفه‌ای در رشتهٔ قهرمانی‌های حذفی ایجاد نکرد؛ پایان سال ۱۹۵۷، زومرلات دوباره عضو تیم قهرمان بود.
حضور او در بایرن تا سال ۱۹۵۹ ادامه داشت. در این ۲ فصل، ۵۶ بار در اوبرلیگا برای بایرن بازی کرد و ۲۴ گل زد. این آمار مربوط به اوبرلیگاست، نه بوندس‌لیگا؛ تمایزی که برای خواندن درست کارنامهٔ بازیکنان آن دوره اهمیت دارد. قهرمانی جام حذفی نیز در همان نخستین سال حضورش در مونیخ به دست آمد و به بخش مهمی از دوران کوتاه او در این باشگاه تبدیل شد.
۲۹ دسامبر ۱۹۵۷؛ نخستین جام حذفی بایرن
دیدار پایانی جام حذفی فصل ۱۹۵۶/۵۷ در ۲۹ دسامبر ۱۹۵۷ در ورزشگاه روزن‌او آگسبورگ برگزار شد. بایرن مونیخ و فورتونا دوسلدورف مقابل ۴۴ هزار تماشاگر به میدان رفتند. نام زومرلات در ترکیب اصلی بایرن ثبت شده است، اما گل قهرمانی را بازیکن دیگری زد: رودولف یوبست در دقیقهٔ ۷۷ تنها گل مسابقه را به ثمر رساند.
بایرن ۱ بر ۰ پیروز شد و برای نخستین بار جام حذفی آلمان را برد. برای باشگاه، این یک عنوان تازه در کارنامه بود؛ برای زومرلات، سومین قهرمانی پیاپی در همان رقابت. ترتیب این ۳ قهرمانی، روایت او را از یک فینال فراتر می‌برد: کارلسروهه در ۱۹۵۵، کارلسروهه در ۱۹۵۶ و بایرن در ۱۹۵۷. آخرین حلقهٔ این مسیر با نخستین قهرمانی حذفی بایرن یکی شد.
۳ جام پیاپی و یادگاری که باقی ماند
این ۳ قهرمانی متوالی بعدها برای زومرلات یک یادبود دیگر هم به همراه داشت. نام او در سال ۲۰۱۳ در مسیر مشاهیرِ محوطهٔ ورزشگاه المپیک برلین ثبت شد. بایرن نیز در سال ۲۰۱۸، به مناسبت شصتمین سالگرد قهرمانی جام حذفی، از او و تیم آن دوره تجلیل کرد. عکس دیدار او با مدیران باشگاه به همین سال‌های پس از دوران بازی تعلق دارد، نه به روز فینال ۱۹۵۷.
زومرلات پس از ترک مونیخ راهی باشگاه لاشودفون سوئیس شد و تا سال ۱۹۶۲ به‌عنوان بازیکن‌ـ‌مربی در آنجا فعالیت کرد. او در فوریهٔ ۲۰۱۹ در ۹۰سالگی درگذشت. در میان فصل‌های مختلف کارنامه‌اش، فاصلهٔ ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷ جای ویژه‌ای دارد: ۳ قهرمانی حذفی در ۳ سال، با ۲ باشگاه؛ موفقیتی شخصی که بخشی از تاریخ نخستین جام حذفی بایرن نیز هست.
