دو سال پس از شکست در بارسلون
بایرن مونیخ دو سال پس از شکست در واپسین ثانیه‌های فینال ۱۹۹۹ در بارسلون، دوباره به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید. تیم اوتمار هیتسفلد در مسیر سن‌سیرو، منچستریونایتد را در یک‌چهارم نهایی و رئال مادرید را در نیمه‌نهایی کنار زد. عبور از این دو حریف، بایرن را به دیدار نهایی برابر والنسیا رساند.
اولیور کان، اشتفان افنبرگ، پاتریک آندرسن، توماس لینکه و حسن صالحامیدژیچ از بازیکنان آن تیم بودند. بایرن با اتکا به تجربه این نفرات و سازمان‌دهی هیتسفلد، بار دیگر فرصت قهرمانی اروپا را پیدا کرد؛ فرصتی که در فینال قبلی در دقایق پایانی از دست رفته بود.
فینالی که به وقت اضافه کشید
فینال در ۲۳ مه ۲۰۰۱ در سن‌سیرو برگزار شد. والنسیا با یک پنالتی زودهنگام پیش افتاد و بایرن برای بازگشت به مسابقه تلاش کرد. اشتفان افنبرگ از روی نقطه پنالتی گل تساوی را زد تا نتیجه برابر شود و دو تیم برای گل برتری به رقابت ادامه دهند.
بازی پس از وقت اضافه هم برنده نداشت و قهرمان باید در ضربات پنالتی مشخص می‌شد. بایرن توانست پس از عقب‌افتادن در شروع مسابقه، شانس قهرمانی را تا آخر حفظ کند. در این مرحله، دقت پنالتی‌زنان و واکنش‌های دو دروازه‌بان نتیجه را تعیین می‌کرد.
مهار کان و پنالتی هفتم
توماس لینکه پنالتی هفتم بایرن را به گل تبدیل کرد و اولیور کان ضربه ماوریسیو پلگرینو را مهار کرد. با این مهار، بایرن در ضربات پنالتی ۵ بر ۴ پیروز شد و چهارمین قهرمانی اروپایی خود را به دست آورد. تلاش تیم برای بازگشت پس از شکست فینال قبلی، این بار به قهرمانی انجامید.
فینال میلان با یک نمایش پرگل به یاد نماند؛ تفاوت دو تیم در پایان با ضربات پنالتی مشخص شد. بایرن پس از گل‌خوردن در ابتدای مسابقه از رقابت خارج نشد و دروازه‌بان و پنالتی‌زنانش در پایان، نتیجه را به سود تیم رقم زدند.
جایگاه قهرمانی ۲۰۰۱
این عنوان برای نسل اواخر دهه ۱۹۹۰ بایرن که ناکامی فینال ۱۹۹۹ را تجربه کرده بود اهمیت ویژه‌ای داشت. بازیکنان بایرن دوباره به همان مرحله رسیدند، اما این بار جام را به مونیخ بردند. به همین دلیل، قهرمانی میلان در مرور تاریخ باشگاه معمولاً در کنار شکست بارسلون روایت می‌شود.
مسیر این دو فینال، تفاوت نتیجه در بالاترین سطح فوتبال را نشان می‌دهد: بایرن در یکی در دقایق آخر شکست خورد و در دیگری، پس از وقت اضافه و ضربات پنالتی قهرمان شد. نام هیتسفلد، کان و افنبرگ با آن موفقیت همراه مانده است؛ موفقیتی که پایانش را مهار آخر کان رقم زد.
