«بایرنِ فوق‌العاده! بایرنِ فوق‌العاده!» از آن شعارهایی است که پس از رقم خوردن اتفاقی ویژه، در پایان مسابقه از سکوی جنوبی آلیانتس آرنا شنیده می‌شود. شنبه‌شب نیز یکی از همان شب‌های خاص بود.
لوئیس دیاز در کانون این جشن قرار داشت. او از لحظه لذت می‌برد، با هم‌تیمی‌هایش دست می‌داد و تحسین آن‌ها را می‌پذیرفت. مهاجم کلمبیایی با سه گل و یک پاس گل، ستاره نمایشی بود که تقریباً همه‌چیز در آن برای بایرن مونیخ به بهترین شکل پیش رفت.
مسابقه با پیروزی ۶ بر یک بایرن مقابل لایپزیگ به پایان رسید و الکساندر پاولوویچ، مایکل اولیسه و هری کین نیز دیگر گل‌های میزبان را به ثمر رساندند. نتیجه به‌خودی‌خود چشمگیر بود، اما شیوه دستیابی به آن حتی بیشتر جلب توجه می‌کرد.
بایرن پس از تساوی ۲-۲ مقابل آگسبورگ و تساوی ۳-۳ برابر وایکینگ در لیگ قهرمانان اروپا، مصمم بود سرخوردگی حاصل از آن دو مسابقه را به اعتمادبه‌نفس تبدیل کند. مقابل لایپزیگ، قدرت تهاجمی، ضربات تمام‌کننده و استحکام دفاعی بار دیگر در کنار هم قرار گرفتند. این نمایش قدرت که با صعود به صدر جدول همراه شد، می‌تواند انرژی زیادی برای چالش‌های پیش رو به بایرن بدهد.
ماکس ابرل، عضو هیئت‌مدیره ورزشی بایرن، گفت: «واقعاً چشمگیر بود. از همان ابتدا تمرکز داشتیم و حریف را تحت فشار کامل گذاشتیم. در دو بازی گذشته گاهی خودمان برای خودمان مشکل ایجاد کرده بودیم و امروز مصمم بودیم اجازه تکرار آن را ندهیم. اختلاف نتیجه نیز کاملاً شایسته بود. نمایش بسیار خوبی ارائه کردیم.»
ارزیابی ابرل کاملاً درست بود. بایرن بلافاصله پس از از دست دادن توپ پرس می‌کرد و هر زمان مالکیت را پس می‌گرفت، با سرعتی چشمگیر فاز بازی را تغییر می‌داد. لایپزیگ راهی برای فرار از این فشار پیدا نکرد.
البته برتری بایرن فقط به شدت بازی محدود نمی‌شد و مهم‌تر از هر چیز، کار تیمی تفاوت را رقم زد. یوشوا کیمیش و پاولوویچ در میانه میدان به‌خوبی مکمل یکدیگر بودند؛ به بازی ساختار دادند و سرعت آن را کنترل کردند. هر زمان فضا باز می‌شد، بایرن مستقیم به سمت دروازه حرکت می‌کرد و پس از بازپس‌گیری توپ، در عرض چند ثانیه حمله‌ای خطرناک شکل می‌گرفت. هم حرکت بازیکنان دقیق بود و هم تصمیم‌هایشان. همه‌چیز برای لایپزیگِ تحت هدایت مارتین دمیکلیس، بازیکن پیشین بایرن، بیش از حد سریع پیش می‌رفت.
بازگشت هماهنگی درون زمین
نحوه شکل‌گیری گل دوم، نمونه دقیقی از این هماهنگی بود. کین تا نزدیکی محوطه جریمه خودی عقب آمد تا توپ را بگیرد و سپس دیاز را صاحب توپ کرد؛ دیاز نیز پاس لازم را برای ضربه نهایی پاولوویچ فرستاد. تنها سه بازیکن کافی بودند تا توپ از محوطه جریمه بایرن به دروازه حریف برسد. این صحنه به‌خوبی نشان داد بایرن با چه دقتی از فرصت‌هایش استفاده می‌کرد.
آمار نیز این هماهنگی درون زمین را تأیید می‌کرد. شاخص گل مورد انتظار لایپزیگ فقط ۰٫۸۴ بود و حتی یک موقعیت مسلم گلزنی نیز برای تیم میهمان ثبت نشد. این وضعیت تفاوتی آشکار با دو مسابقه قبلی داشت و دست‌کم به اندازه شش گل بایرن ارزشمند بود.
در سوی دیگر، قدرت تهاجمی بایرن چنان بالا بود که حتی با وجود نتیجه قاطع مسابقه نیز آمار قابل‌توجهی به ثبت رسید: ۲۹ شوت که ۱۷ ضربه در چارچوب بود، هشت موقعیت مسلم گلزنی و ۴۸ لمس توپ در محوطه جریمه حریف. بایرن همچنین ۶۱٫۷ درصد مالکیت توپ و دقت پاس ۹۰٫۲ درصدی داشت. نکته برجسته‌تر اینکه مونیخی‌ها در یک‌سوم هجومی زمین ۲۲۵ پاس ردوبدل کردند؛ درحالی‌که این رقم برای لایپزیگ تنها ۶۲ پاس بود.
تفاوت دیگر به استفاده از موقعیت‌ها مربوط می‌شد. بایرن مقابل آگسبورگ نیز ۲۹ شوت زده و به شاخص گل مورد انتظار ۵٫۰۲ رسیده بود، اما در نهایت تنها دو گل به ثمر رساند. برابر لایپزیگ، با دقیقاً همان تعداد شوت، شش گل ثبت شد؛ آن هم در شرایطی که شاخص گل مورد انتظار با رقم ۳٫۷۶ پایین‌تر بود. تفاوت میان این دو مسابقه به‌سختی می‌توانست آشکارتر از این باشد.
ناتانیل براون در جمع‌بندی این شب گفت: «این بار از همان ابتدا بیشترین بهره را از موقعیت‌هایمان بردیم. وقتی راه می‌افتیم، بازی مقابل ما بسیار دشوار می‌شود.»
رکورد جدید بوندس‌لیگا
رکورد تازه‌ای در بوندس‌لیگا نیز نشان می‌دهد خط حمله بایرن تا چه اندازه قدرتمند شده است. هیچ تیمی پیش از این نتوانسته بود در سه مسابقه خانگی نخست یک فصل ۱۸ گل به ثمر برساند. جالب اینکه رکورد قبلی نیز در اختیار خود بایرن بود؛ این تیم در فصل ۲۰۲۰/۲۱ طی سه بازی خانگی نخست ۱۷ گل زده بود.
یوناس اوربیگ که بار دیگر به‌جای مانوئل نویر درون دروازه قرار گرفت، گفت: «اعتمادبه‌نفسی که امروز نشان دادیم واقعاً لذت‌بخش بود. آن روانی و سهولت در گلزنی دوباره برگشته بود. خیلی خوشحالیم که لوچو امروز سه گل زد؛ همین‌طور برای هری که در تمام مسابقه سخت تلاش کرد و خودش هم گل زد.»
صحبت از لوچو که می‌شود، دیاز ستاره نمایش درخشان بایرن بود. سه گل و یک پاس گل به این معناست که او برای نخستین بار در یک مسابقه بوندس‌لیگا مستقیماً در چهار گل نقش داشت. آمار دیگری نیز نکات زیادی درباره عملکرد استثنایی او نشان می‌داد: دیاز با ۲۳ استارت سریع، بیش از هر بازیکن دیگری در زمین دوندگی انفجاری داشت. مهاجم کلمبیایی خستگی‌ناپذیر کار کرد و تجسم بسیاری از ویژگی‌هایی بود که آن شب بایرن را متمایز می‌کرد؛ سرعت، دقت و عطش گلزنی که حتی با وجود برتری قاطع نیز فروکش نکرد.
در میان هیجان ناشی از درخشش دیاز، کین نیز رسیدن به نقطه عطفی قابل‌توجه را جشن گرفت. مهاجم انگلیسی در صدمین بازی خود در بوندس‌لیگا، صدودومین گلش را به ثمر رساند؛ آماری که پیش از این هیچ بازیکنی در ۱۰۰ حضور نخست خود به آن نرسیده بود. کین علاوه بر این، دو پاس گل داد و با ۹ تأثیر مستقیم روی گل‌های این فصل، از این نظر صدرنشین بوندس‌لیگا است. او بار دیگر نشان داد که نه‌تنها یک تمام‌کننده، بلکه بازی‌ساز و یکی از حلقه‌های کلیدی در گردش توپ تیم نیز هست.
البته پیروزی ۶ بر یک به این معنا نیست که همه مشکلات بایرن از بین رفته است. فصل بوندس‌لیگا طولانی است و هر حریف چالش‌های متفاوتی ایجاد می‌کند، اما این برد قاطع در زمانی بسیار ارزشمند به دست آمد. ابرل نیز افزود: «اکنون و در هفته‌های آینده به این ثبات نیاز داریم.»
چالش بزرگ بعدی بایرن در لیگ قهرمانان اروپا خیلی زود و روز چهارشنبه مقابل آرسنال از راه می‌رسد. پس از آن نیز دیدار خارج از خانه بوندس‌لیگا برابر فرایبورگِ آماده در پیش است. روشن است که این تیم هنوز با آزمون‌های زیادی روبه‌رو خواهد شد.
