هواداران بایرن که برای تماشای مسابقه به ورزشگاه اروپا پارک آمده بودند، پس از سوت پایان در جایگاه میهمان دست در دست یکدیگر ایستادند و تیم را تشویق کردند. بازیکنان با حالتی آمیخته به شگفتی به سکوها نگاه کردند و با تشویق پاسخ دادند. دایو اوپامکانو که علاوه بر رهبری خط دفاعی، یکی از گل‌های بایرن را نیز در فرایبورگ به ثمر رسانده بود، تبریک هم‌تیمی‌هایش را پذیرفت.
این تصاویر حرف‌های زیادی برای گفتن داشتند؛ از تیمی که با وجود تمام دشواری‌ها اجازه نداد از مسیرش خارج شود و از پیروزی ۳ بر ۱ بایرن در خانه حریف که اهمیت آن بسیار فراتر از نتیجه مسابقه بود.
پیام کمپانی
در همین حال، آرون دنکس که به‌جای ونسان کمپانی، سرمربی بایرن، کنار زمین حضور داشت، نگاهی به تلفن همراهش انداخت. این مربی دستیار گفت: «پیامی از وینس در واتس‌اپ دیدم که نوشته بود: ‘آفرین’. او خوشحال بود و من هم فقط جواب دادم: ‘عالی بود. حالا کمی استراحت کن.’ بعد هم یک ایموجی بوسه برایش فرستادم.»
کمپانی برای بهبودی، هر اندازه که لازم باشد فرصت خواهد داشت؛ موضوعی که مکس ابرل، عضو هیئت‌مدیره ورزشی باشگاه، بار دیگر بر آن تأکید کرد. او در تمجید از تیم گفت: «فکر نمی‌کنم واقعاً درک کرده باشیم که این هفته با وجود تمام موانعی که باید از سر راه برمی‌داشتیم، چه کاری انجام دادیم. این فوق‌العاده است.» ابرل سپس جمله‌ای گفت که شاید بهتر از هر چیز دیگری اهمیت این موفقیت را نشان می‌داد: «این برد سه امتیاز داشت، اما پیروزی‌ای بزرگ‌تر از فقط سه امتیاز بود.»
این هفته واقعاً فشار زیادی به بایرن وارد کرده بود و شرایط پیش از یک دیدار دشوار خارج از خانه می‌توانست بهتر باشد. با این حال، تیم مونیخی نمایشی تحسین‌برانگیز ارائه کرد.
یکی از چالش‌های طبیعی یک فصل طولانی این است که تیم باید بارها خود را با شرایط جدید وفق دهد، بدون آنکه هویتش را از دست بدهد. بایرن در فرایبورگ این کار را به‌شکلی چشمگیر انجام داد. زوج امتحان‌نشده تام بیشوف و کنراد لایمر در خط میانی عملکرد خوبی داشت، زیرا هر دو با انضباط فراوان وظایفشان را انجام دادند و فضاهای یکدیگر را پوشش دادند. بایرن هنگام مالکیت توپ با آرامش بازی کرد و بدون توپ نیز پرس شدیدی داشت. هماهنگی تیم و دوندگی بازیکنان در سطح مطلوبی بود و کاملاً احساس می‌شد که همه آماده‌اند برای یکدیگر تلاش بیشتری انجام دهند.
البته فرایبورگ به‌هیچ‌وجه حریف آسانی نبود. میزبان تلاش کرد راه‌هایی برای خلق موقعیت پیدا کند، اما بارها زیر فشار قهرمان مصمم مسابقات قرار گرفت و به اشتباه وادار شد. حتی بازیکنان خطرناکی مانند دری شرهانت نیز در بخش‌های طولانی مسابقه نتوانستند توانایی‌های خود را به نمایش بگذارند.
کیفیت بالا و استفاده مؤثر از فرصت‌ها
آمار به‌خوبی نشان می‌دهد این رویکرد تا چه اندازه مؤثر بود. هر دو تیم ۱۷ شوت به ثبت رساندند، اما فرایبورگ تنها یک موقعیت مسلم گلزنی داشت؛ درحالی‌که بایرن شش موقعیت جدی ایجاد کرد. اختلاف دو تیم در شاخص گل‌های مورد انتظار حتی چشمگیرتر بود: ۲٫۹۹ در برابر ۱٫۰۵ به سود بایرن. همچنین مالکیت ۵۵٫۹ درصدی توپ و ۱۳۱ پاس در یک‌سوم هجومی نشان داد که بایرن به سبک بازی خود وفادار مانده است.
در واقع، یک مدافع میانی بیش از هر بازیکن دیگری نماد این باور و تعهد فوق‌العاده بود. اوپامکانو پیش از گلزنی، توپ را در نزدیکی محوطه جریمه خودی پس گرفت، با حرکتی قدرتمند ضدحمله را آغاز کرد و مانند یک مهاجم ضربه نهایی را زد تا بایرن پیش بیفتد. دنکس در تمجید از او گفت: «پیش از مسابقه، صحنه موقعیتش مقابل آرسنال را به او نشان داده بودیم؛ جایی که حرکت مشابهی انجام داد. این بار ضربه‌اش را خوب زد؛ تقریباً انگار می‌خواست کمی دروازه‌بان را فریب دهد، به یک سمت نگاه کرد و توپ را به سمت دیگر زد. واقعاً فوق‌العاده بود و برای خودش هم اتفاق بسیار خوبی محسوب می‌شود.»
گل ویژه گنابری
گل سرژ گنابری برای ثبت نتیجه ۲ بر ۰ در دقایق پایانی نیمه نخست نیز نمونه دیگری از قاطعیتی بود که بایرن با آن از فرصت‌هایش استفاده کرد. این گل، صدمین گل گنابری در بوندس‌لیگا بود.
با این حال، نمایش بایرن کاملاً بی‌نقص نبود. پس از آنکه فرایبورگ اختلاف را به ۲ بر ۱ کاهش داد، شرایط در ۱۰ دقیقه پایانی دشوار شد. دنکس گفت: «در آن مقطع باید استقامت و شخصیت خود را نشان می‌دادیم. فکر می‌کنم در آن دقایق خوب دفاع کردیم.» بایرن مقاومت کرد و با گل مایکل اولیسه در وقت‌های تلف‌شده، پیروزی خود را قطعی ساخت. بازیکنان نشان دادند که حتی در روزهای دشوار نیز کنار یکدیگر می‌مانند.
ابِرل در جمع‌بندی مسابقه گفت: «تیم بیش از ۸۰ دقیقه یک بازی خارج از خانه تقریباً بی‌نقص انجام داد. در پایان برای جلوگیری از گل تساوی جنگیدیم و بعد هم نتیجه را ۳ بر ۱ کردیم. امروز واقعاً به یک پیروزی بزرگ رسیدیم.»
بایرن با ۱۷ امتیاز از هفت مسابقه همچنان در صدر جدول قرار دارد و با بوروسیا دورتموند هم‌امتیاز است. تیم مونیخی اکنون در ۲۲ مسابقه متوالی بوندس‌لیگا شکست نخورده؛ طولانی‌ترین روند بدون شکست این تیم از زمستان گذشته که ۲۷ بازی پیاپی لیگ را بدون باخت پشت سر گذاشت.
با این حال، شاید مهم‌ترین دستاورد بایرن از سفر به فرایبورگ را نتوان با اعداد بیان کرد: این تیم از ثبات درونی برخوردار است که در لحظات دشوار، بیش از همیشه خود را نشان می‌دهد.
این موضوع پیش از دیدارهای پیش رو نشانه‌ای امیدوارکننده است. نخستین مسابقه چهارشنبه در جام حذفی آلمان و در خانه برابر ماگدبورگ، تیم حاضر در بوندس‌لیگا ۲، برگزار می‌شود. سپس بایرن شنبه در دیداری حساس میان تیم‌های بالای جدول بوندس‌لیگا، در آلیانتس آرنا میزبان بوروسیا دورتموند خواهد بود. چند روز بعد نیز بازی دشوار خارج از خانه مقابل اتلتیکو مادرید در لیگ قهرمانان اروپا در پیش است. سه رقابت با سه چالش کاملاً متفاوت و تقریباً بدون فرصتی برای نفس تازه کردن؛ فشار مسابقات همچنان سنگین خواهد بود.
هیچ‌کس نمی‌داند در این هفته‌های فشرده چه موانع دیگری در انتظار بایرن است، اما مسابقه فرایبورگ نشان داد که این تیم فقط به کیفیت فردی بازیکنانش متکی نیست.
لایمر با لحنی قاطع گفت: «اعضای کادر فنی و کادر پشتیبانی کار فوق‌العاده‌ای انجام داده‌اند و می‌خواهم از طرف تیم از همه تشکر کنم. ما کنار یکدیگر ایستاده‌ایم و به کار خودمان ادامه می‌دهیم.»
وقتی بازیکنان پس از سوت پایان مقابل هواداران ایستادند، دشواری‌های این هفته پرماجرا برای لحظه‌ای به فراموشی سپرده شد. روی سکوها هواداران یکدیگر را در آغوش می‌گرفتند و در زمین، تیمشان نشان داده بود وقتی همه از یکدیگر حمایت کنند، چه دستاوردهای بزرگی امکان‌پذیر است.
