جاشوا کیمیش:«نمی‌دانم آخرین باری که به این مرحله صعود کردیم کی بود. احساس می‌شود…

qmo3eolikldxlb7apuc18h0kvzga0rpksgw erbjqaageww4baf 2qgkcsxyaqlth3mbwyg3vdwtqsnc3qtn14195bmiugfjtwsn.jpeg

Qmo3EOLIklDxlB7APUc18h0KVZgA0rPksGw ERbJqaaGeww4Baf 2qGkCSXyaQlth3MbWyg3vdwTQsNc3qtN14195bmiUGfJtWSN

جاشوا کیمیش:
«نمی‌دانم آخرین باری که به این مرحله صعود کردیم کی بود. احساس می‌شود که در ۵–۶ سال گذشته همیشه در نوامبر یا دسامبر حذف می‌شدیم. بنابراین خیلی مهم بود که امروز صعود کردیم. هدف ما این است که به برلین برای فینال برسیم و در این مسیر تلاش می‌کنیم. امروز در نیمهٔ اول فوتبال خوبی بازی کردیم، اما نیمهٔ دوم بیشتر جنگیدن بود و دیگر نتوانستیم بازی خودمان را اجرا کنیم — روی این زمین سخت است که ۲–۳ پاس پشت سر هم بدهی. یونیون توپ‌های بلند زیادی بازی کرد و دوئل‌ها زیاد بود. فکر نمی‌کنم نیمهٔ جذابی برای تماشاگران خنثی بوده باشد. خوشحالم که این‌بار خوب دفاع کردیم و از روی ضربات ایستگاهی گل زدیم. فینال پوکال یکی از احساسی‌ترین بازی‌هایی بوده که در دوران حرفه‌ای‌ام تجربه کرده‌ام؛ جوّ آن فوق‌العاده است. هنوز تا آن روز فاصله داریم، اما هدف ما این است که در آنجا حضور داشته باشیم.»