دورهمی اعضای بایرن مونیخ پیش از دیدار خارج از خانه مقابل ماینتس که با پیروزی ۲ بر ۱ بایرن به پایان رسید، با حضور دو چهره اصلی برگزار شد. ۱۰۰ نفر از میان بیش از ۲۰۰ متقاضی انتخاب شده بودند تا در زیرزمینی طاق‌دار در مرکز شهر ماینتس با والتر منکس، نایب‌رئیس دوم باشگاه، و مارکو پشیچ دیدار کنند. پشیچ در مجمع عمومی سالانه ۲۱ نوامبر، نامزد جانشینی منکس خواهد بود. این دو از پشت صحنه بایرن مونیخ گفتند، به پرسش‌های اعضا پاسخ دادند و زمانی را نیز به گرفتن عکس و امضا اختصاص دادند. در پایان، منکس و پشیچ با زدن دست‌هایشان به یکدیگر نشان دادند که از این برنامه لذت برده‌اند.
پس از خوشامدگویی بنی فولکمان، مدیر اجرایی باشگاه، منکس توضیح داد که چرا پس از ۱۰ سال قصد دارد جای خود را به نسل بعدی بدهد. او مدتی پیش به هربرت هاینر، رئیس باشگاه، و همکارش پروفسور دکتر دیتر مایر گفته بود که در چارچوب جوان‌گرایی، به‌محض یافتن گزینه‌ای مناسب از سمت خود کنار خواهد رفت. منکس گفت: «مارکو پشیچ بایرن مونیخ را از درون به‌خوبی می‌شناسد، عاشق این باشگاه است و با آن زندگی می‌کند. او همچنین می‌تواند انگیزه و ایده‌های تازه‌ای به مجموعه بیاورد؛ من نمی‌توانستم فردی بهتر از او را تصور کنم.»
پشیچ که پس از ۱۵ سال فعالیت در یکی از سمت‌های مدیریتی بسکتبال بایرن مونیخ، در مجمع عمومی سالانه ۲۰۲۵ به‌عنوان عضو افتخاری باشگاه معرفی شد، دیدگاه خود درباره این نامزدی را نیز به‌روشنی بیان کرد. او گفت: «برای مجمع عمومی به‌عنوان یکی از ارکان باشگاه احترام بسیار زیادی قائلم و تا زمانی که اعضا انتخاب مرا تأیید نکرده‌اند، سخنرانی‌های بزرگ از طرف من رفتاری متکبرانه خواهد بود. اما می‌توانم قول بدهم تمام اشتیاقی را که نسبت به این باشگاه دارم، با خود به این مسئولیت بیاورم. من چیزهای زیادی به بایرن مونیخ مدیونم و می‌خواهم بخشی از آن را جبران کنم.»
این دو چهره تأثیر مثبتی بر اعضای حاضر گذاشتند. کارین هولر که با شماره عضویت ۶۹۲، دست‌کم روی کاغذ باسابقه‌ترین عضو حاضر در این برنامه بود، گفت: «منکس را مدت‌هاست می‌شناسیم و تمام حرف‌های مارکو پشیچ کاملاً منطقی بود. خوب است که چهره‌های جوان‌تری هم وارد مسئولیت می‌شوند.» اولیور اشمیت که همراه دخترش فرانتسی به این دورهمی آمده بود، از ارتباط نزدیک مدیران باشگاه با اعضا تمجید کرد: «آن‌ها از میزی به میز دیگر می‌رفتند. بایرن مونیخ واقعاً حس همبستگی را منتقل می‌کند؛ درست مانند یک خانواده.»
پس از گفت‌وگو با اعضا در میزهای مختلف، دو میزبان برنامه دو بلیت دیدار بایرن مونیخ در ماینتس را قرعه‌کشی کردند و برای این کار از لیو، کم‌سن‌ترین فرد حاضر که پیراهن مایکل اولیسه را پوشیده بود، کمک گرفتند. آرمین کلومان و الکساندر بوس برندگان خوشحال این دو بلیت بودند. این ششمین دورهمی اعضا در سفرهای خارج از خانه، پس از برنامه‌های مشابه در کلن، هامبورگ، لایپزیش، سالزبورگ و وین بود. بایرن مونیخ از سال ۲۰۲۲ قالب‌های گفت‌وگو با اعضا را راه‌اندازی کرده و این بار نیز اعضای برنامه داوطلبانه «PACK MA’S» به برگزاری مراسم کمک کردند. پشیچ گفت: «بسیار خوشحال‌کننده بود که امروز همه این لحظات را در کنار والتر تجربه کردم. از نگاه من، بایرن مونیخ بیش از هر چیز با دو ویژگی شناخته می‌شود: همبستگی و نزدیکی. امروز هر دو را اینجا می‌شد احساس کرد.» در پایان از منکس پرسیده شد بایرن مونیخ برای او چه معنایی دارد. این مدیر ۷۸ ساله پاسخ داد: «بایرن مونیخ زندگی‌ام را تغییر داد و آن را به مسیری برد که هرگز حتی رؤیایش را هم نمی‌دیدم. بایرن مونیخ یک رؤیاست و همیشه هم یک رؤیا خواهد ماند. بابت تمام چیزهایی که اینجا تجربه کرده‌ام، بی‌نهایت سپاسگزارم.»
وقتی از پشیچ پرسیده شد «Mia san mia» برای او چه معنای شخصی‌ای دارد، حاضران مدتی طولانی تشویقش کردند. او برای پاسخ به این پرسش ابتدا به اتفاقی در چند سال قبل اشاره کرد؛ زمانی که پس از یک حادثه نژادپرستانه، خبرنگاری نظرش را جویا شده بود. پشیچ گفت: «پاسخ دادم که ایستادن مقابل نژادپرستی محل بحث نیست؛ این یک ذهنیت و نگرشی است که باید بر اساس آن زندگی کرد.» او درباره شعار باشگاه نیز همین دیدگاه را دارد: «باید به‌جای اینکه همیشه فقط درباره «Mia san mia» حرف بزنید، بر اساس آن زندگی کنید. به همین دلیل، برای من این فقط یک شعار نیست؛ چیزی است که هویت بایرن مونیخ را شکل می‌دهد و یک شیوه زندگی است.»
