هری کین به اتفاقات مهم ماه اکتبر چشم دوخته است؛ از مراسم توپ طلا در زادگاهش لندن تا دیدار جذاب با آرسنال و تجربه‌ای تازه روی چمن مصنوعی در استاوانگر.
مصاحبه با هری کین
هری، توپ طلا در ماه اکتبر اهدا می‌شود. هم‌تیمی‌هایت و مدیران بایرن مونیخ نیز به‌صورت علنی حمایت خود را از تو اعلام کرده‌اند. نظرت درباره این حمایت چیست؟
«این موضوع باعث افتخار من است. واقعاً قدردانم که همکارانم و باشگاه تا این اندازه از من حمایت می‌کنند. ما در کنار هم بسیار سخت تلاش می‌کنیم و من هم تا حد امکان برای تیم زحمت می‌کشم. حمایت گسترده آن‌ها واقعاً خوشحال‌کننده است و فقط می‌توانم بابت آن تشکر کنم.»
مراسم اهدای توپ طلا برای نخستین بار در لندن برگزار می‌شود. کسب این جایزه در زادگاهت، آن هم به‌عنوان نخستین بازیکن انگلیسی پس از مایکل اوون در سال ۲۰۰۱، چه معنایی برایت خواهد داشت؟
«برگزاری مراسم در لندن طبیعتاً برای من ویژه است. من اهل لندن هستم و مدت زیادی آنجا زندگی کرده‌ام؛ شاید این نشانه خوبی باشد. بیش از ۲۰ سال است که هیچ بازیکن انگلیسی این جایزه را نبرده، با وجود اینکه در این مدت بازیکنان بزرگ انگلیسی زیادی حضور داشته‌اند. کسب توپ طلا موفقیتی بسیار بزرگ برای من خواهد بود، اما در حال حاضر تمرکزم روی این است که در فصل جاری نیز عملکرد خوبی ارائه کنم.»
در دوران نوجوانی مدت کوتاهی برای آرسنال بازی کردی و بعد سال‌های زیادی در تاتنهام هاتسپر، رقیب دیرینه این تیم، حضور داشتی. آیا آرسنال همچنان حریف ویژه‌ای برای تو محسوب می‌شود؟
«نمی‌دانم؛ رسانه‌ها پیش از بازی این داستان را بیش از آنچه برای خود من اهمیت دارد، بزرگ می‌کنند. آرسنال تیم قدرتمندی است و طی سال‌های گذشته نبردهای جذاب زیادی برابر این تیم داشته‌ام. البته رویارویی با آرسنال همراه بایرن، نسبت به زمانی که بازیکن تاتنهام بودم، حس متفاوتی دارد. طبیعتاً نمی‌توانم این پیشینه را کاملاً نادیده بگیرم، اما حالا چند بار با پیراهن بایرن نیز مقابل آرسنال بازی کرده‌ام. مهم‌ترین مسئله برای من انجام وظیفه‌ام و پیروزی در مسابقه است.»
در ماه اکتبر در استاوانگر به مصاف وایکینگ می‌روید؛ جایی که برای نخستین بار در آن بازی خواهی کرد. آیا کشورها، شهرها و ورزشگاه‌هایی را که در آن‌ها به میدان رفته‌ای، به خاطر می‌سپاری؟ از بعضی مسابقات نیز یادگاری نگه می‌داری؟
«نه به‌طور منظم، اما تیم‌ها و مکان‌ها را خوب به خاطر می‌سپارم. بیشتر پیراهن مسابقاتی را نگه می‌دارم که در آن‌ها به رکورد یا نقطه عطفی رسیده‌ام. در دوران حرفه‌ای‌ام به‌ندرت پیراهن عوض کرده‌ام؛ یک بار با کریستیانو رونالدو در رئال مادرید و یک بار با وین رونی در منچستریونایتد. با این حال، تجربه‌هایی که به دست آورده‌ام برایم مهم‌تر از پیراهن‌ها هستند.»
در استاوانگر روی چمن مصنوعی بازی خواهید کرد. چگونه برای این شرایط آماده می‌شوید و چه تغییراتی باید در بازی‌تان ایجاد کنید؟
«سبک بازی‌مان را تغییر نخواهیم داد. آخرین بار در سال ۲۰۱۷، همراه تیم ملی انگلیس در لیتوانی، روی چمن مصنوعی بازی کردم. باید خیلی زود به سطح زمین عادت کنید؛ این نوع زمین فشار بیشتری به زانوها و مچ پا وارد می‌کند. با این حال، اگر کفش مناسب داشته باشید، نباید مشکلی پیش بیاید. خوب است که در پاییز آنجا بازی می‌کنیم، نه در زمستان؛ در غیر این صورت تفاوت شرایط بیشتر می‌شد.»
بخش‌هایی از مصاحبه منتشرشده در شماره ۵۱ مجله بایرن مونیخ.
