ونسان کمپانی و ناتانیل براون بلافاصله پس از سوت پایان تساوی ۲-۲ مقابل آگسبورگ، سوار خودروی مخصوص مراسم شدند؛ چرا که شبی ویژه در انتظارشان بود. در مراسم جوایز ورزش باواریا ۲۰۲۶، مارکوس زودر جایزه ویژه نخست‌وزیر ایالت باواریا را به سرمربی بایرن مونیخ اهدا کرد. براون ۲۳ ساله نیز جایزه رده جوانان را به دست آورد.
زودر در سخنرانی خود گفت کمپانی «در مدت‌زمانی بسیار کوتاه، عملکردی فوق‌العاده داشته است» و به همین دلیل شایسته دریافت این جایزه ویژه است: «شما همه ما را به وجد آورده‌اید!» نخست‌وزیر باواریا با یادآوری «دیدارهای به‌یادماندنی لیگ قهرمانان مقابل رئال مادرید و پاریس» افزود که این مربی ۴۰ ساله به شکلی تحسین‌برانگیز تیمش را شکل داده است: «تمام کارهایتان را با صمیمیت و فروتنی فراوان انجام می‌دهید. احساس من این است که شما یکی از آن مربیانی هستید که می‌توانند در بایرن مونیخ یک دوران را رقم بزنند.» کمپانی گفت: «برای من، مهم‌تر از هر چیز قلب بازیکنانم است؛ و در نهایت وقتی هواداران برای کاری که انجام می‌دهیم ارزش قائل می‌شوند، خوشحال می‌شوم.» او همچنین گفت بایرن مونیخ و کل این منطقه را «خیلی زود درک کرده است». زودر سپس به پرونده میزبانی بازی‌های المپیک اشاره کرد؛ جایی که «بایرن مونیخ حضوری بسیار تأثیرگذار داشته است». کمپانی نیز گفت تمام مهمانانش از مونیخ به وجد آمده‌اند: «از حضور در اینجا خوشحالم و امیدوارم افراد بسیار دیگری نیز با این شهر و منطقه فوق‌العاده آشنا شوند.» ناتانیل براون که به گفته هیئت داوران «یکی از شگفتی‌های مثبت تیم ملی» بوده و ساعاتی پیش از مراسم گل دوم و سرنوشت‌ساز بایرن مقابل آگسبورگ را به ثمر رسانده بود، از مادرش تشکر کرد؛ مادری که در مراسم حضور داشت و از دوران کودکی، او را برای تحقق رؤیای فوتبالیست حرفه‌ای شدن حمایت کرده بود.
در کنار بکن‌باوئر، رومنیگه و دیگر بزرگان
کارل-هاینتس رومنیگه سال گذشته جایزه ویژه را دریافت کرد و تیم زنان بایرن مونیخ نیز در سال ۲۰۲۵ به‌عنوان «سفیران ورزش باواریا» مورد تقدیر قرار گرفت. مدیرعامل باسابقه بایرن در این مراسم در کنار اولی هوینس، رئیس افتخاری باشگاه، هربرت هاینر، رئیس باشگاه، و یان-کریستیان دریسن، مدیرعامل کنونی، حضور داشت. کمپانی اکنون به جمع چهره‌هایی چون فرانتس بکن‌باوئر، توماس مولر، فیلیپ لام، اوتمار هیتسفلد، الیور کان، سپ مایر و رومنیگه پیوسته است که پیش از این مورد تقدیر قرار گرفته‌اند. براون نیز پا جای پای یوشوا کیمیش، متس هوملس، جمال موسیالا و اولی هوینس گذاشت؛ چهره‌هایی که آن‌ها هم زمانی این جایزه را دریافت کرده بودند.
پیشرفت خیره‌کننده براون
انریکو والنتینی، رکورددار باشگاه نورنبرگ و هم‌تیمی سابق براون در این تیم، در سخنرانی خود گفت کاپیتان‌ها معمولاً تصور می‌کنند تقریباً همه‌چیز را در فوتبال دیده‌اند: «اما بعد بازیکن جوانی از آکادمی به تیم می‌رسد، او را زیر بال‌وپر خودت می‌گیری و چند سال بعد، همان بازیکن برای بایرن مونیخ بازی می‌کند، پیراهن تیم ملی را می‌پوشد، در جام جهانی گل می‌زند و حالا تو اینجا ایستاده‌ای و در مراسم تقدیر از او سخنرانی می‌کنی.» او با لبخند افزود: «نِنه عزیز، اگر می‌دانستم همه‌چیز با چنین سرعتی پیش می‌رود، چند پیراهن امضاشده از تو می‌گرفتم. احتمالاً امروز سرمایه خوبی بودند!» براون چه در زمین و چه در مسیر حرفه‌ای خود، سرعتی خیره‌کننده داشته است. والنتینی گفت: «گاهی تقریباً احساس می‌کردم مسیر حرفه‌ای‌ات از روند رشدت جلو زده است. به همین دلیل بیش از پیش افتخار می‌کنم که چگونه با این سرعت کنار آمده‌ای؛ چطور متواضع و خاکی مانده‌ای، همچنان گوش می‌دهی و تلاش می‌کنی و اجازه نمی‌دهی اتفاقات اطرافت تو را از مسیر خارج کنند.» او در ادامه تأکید کرد: «این جایزه قرار نیست انتظارات تازه‌ای را بر دوشت بگذارد؛ بلکه قدردانی از دستاوردهایت و مسیری است که انتخاب کرده‌ای. تو با استعداد، سخت‌کوشی، شجاعت و بالاتر از همه با شخصیتت، شایسته این جایزه شده‌ای.»
