۲۷ اکتبر ۲۰۰۱، بایرن مونیخ در دیدار خارج از خانه مقابل اف‌سی کلن با دردسر عجیبی روبه‌رو شد و ناچار شد راه‌حلی ابتکاری پیدا کند. مسئول وقت لباس تیم، پیراهن‌های بازی خارج از خانه را فراموش کرده بود و کلن نیز با لباس قرمز به میدان می‌رفت؛ بنابراین مدافع عنوان قهرمانی باید چاره‌ای می‌اندیشید. اولی هوینس، رئیس وقت باشگاه، شخصاً آستین‌های پیراهن‌های سفید گرم‌کن را برید و بازیکنان آن‌ها را روی پیراهن‌های معمول خود پوشیدند؛ به این ترتیب، لباس منحصربه‌فرد بایرن آماده شد.
بایرن نخستین بازی با لباس «جدید» خود را با پیروزی ۲ بر صفر به پایان رساند. کلودیو پیزارو بیش از همه با این لباس احساس راحتی کرد و هر دو گل تیم را به ثمر رساند.
