هری کین چهارشنبه‌شب همه‌جا حضور داشت. گاهی برای گرفتن توپ تا زمین خودی عقب می‌آمد، گاهی هم‌تیمی‌هایش را هدایت می‌کرد و لحظاتی بعد با سرعت به خط حمله می‌رفت یا در محوطه جریمه خودی به دفاع کمک می‌کرد. او پاس گل تساوی بایرن مونیخ را داد، پنالتی منجر به گل برتری را گرفت و خودش آن را تبدیل به گل کرد.
پس از سوت پایان نیز کین به سراغ همان بازیکنی رفت که مانع پیروزی بایرن شده بود: دکلان رایس، هم‌تیمی او در تیم ملی انگلیس. گل تساوی دیرهنگام رایس، بردی بزرگ در لیگ قهرمانان اروپا را از بایرن گرفت.
پیروزی در دسترس بود
کین در جمع‌بندی مسابقه گفت: «در مجموع، تساوی نتیجه عادلانه‌ای بود. بازیکنان زیادی را در اختیار نداریم، بنابراین این یک امتیاز را می‌پذیریم. لحظات خوبی داشتیم، اما متأسفانه برای پیروزی کافی نبود.»
کین و هم‌تیمی‌هایش مقابل یکی از بهترین تیم‌های اروپا نمایشی قابل‌توجه ارائه کردند. گل نخست ابرچی ازه در دقیقه ۲۵ با گل آلفونسو دیویس در دقیقه ۳۵ پاسخ داده شد. سپس کین در دقیقه ۶۱ بایرن را پیش انداخت، اما رایس در دقیقه ۸۲ بازی را به تساوی کشاند. با این حال، با توجه به روند مسابقه، بایرن فرصت کسب پیروزی را نیز داشت.
ونسان کمپانی، سرمربی بایرن، گفت: «از نظر نفرات با مشکل روبه‌رو بودیم. این نمایشی همراه با تسلط کامل نبود؛ البته شاید مقابل تیمی با چنین کیفیتی، تسلط کامل ممکن نباشد. اگر بی‌طرفانه نگاه کنیم، موقعیت‌های بزرگ‌تر برای ما بود. بازیکنان جنگیدند و انرژی زیادی به نمایش گذاشتند.»
آرسنال برخلاف بسیاری از تیم‌های بوندس‌لیگا، حریفی نبود که اولویت نخستش بستن فضاهای مقابل محوطه جریمه خودی باشد. قهرمان انگلیس می‌خواست مالک توپ باشد و میزبان را وادار کرد با صبر در انتظار فرصت‌ها بماند.
در چنین شرایطی، یکی دیگر از نقاط قوت بایرن آشکار شد: این تیم حتی زمانی که مثل همیشه بر مسابقه مسلط نیست، باز هم راه‌حل پیدا می‌کند. هر زمان آرسنال بیش از حد جلو می‌کشید، بازیکنان بایرن هدفمندانه فضاهای پشت خط دفاعی حریف را پیدا می‌کردند. حرکت‌های سریع به فضای خالی، پاس‌های عمقی دقیق و جسارت برای افزایش سرعت بازی در زمان مناسب، به عناصر مهم نمایش بایرن تبدیل شدند.
باز هم هری کین
کین در تمام این لحظات نقش محوری داشت. کاپیتان تیم ملی انگلیس بار دیگر وظایفش را بسیار فراتر از نقش سنتی یک مهاجم نوک تعریف کرد. او عقب می‌آمد، توپ را در زمین پخش می‌کرد و پیش از آنکه فضاها کاملاً باز شوند، آن‌ها را تشخیص می‌داد. پاس تماشایی او برای گل تساوی دیویس بهترین نمونه بود؛ پاسی عمقی و کاملاً حساب‌شده در مسیر حرکت مدافع کانادایی که با خونسردی کار را تمام کرد. بایرن تنها با یک لحظه تصمیم‌گیری دقیق، خط دفاع آرسنال را پشت سر گذاشت.
آمار نیز نشان می‌دهد که مسابقه در بیشتر دقایق تا چه اندازه متعادل بود. آرسنال ۵۳.۹ درصد مالکیت توپ داشت و ۵۰۲ پاس داد؛ سهم بایرن ۴۶.۱ درصد مالکیت و ۴۳۵ پاس بود. توپچی‌ها در تعداد شوت‌ها نیز با نتیجه ۱۴ به ۱۳ اندکی برتری داشتند، اما هر دو تیم پنج شوت در چارچوب ثبت کردند.
موقعیت‌های بهتر برای بایرن
با این حال، از نظر کیفیت فرصت‌ها، بایرن دست بالا را داشت. میزبان چهار موقعیت بزرگ ایجاد کرد و آرسنال دو موقعیت؛ امید گل بایرن نیز ۲.۵۱ بود، در حالی که این عدد برای حریف به ۱.۴۰ رسید. تفاوت در کیفیت موقعیت‌های حاصل از جریان بازی حتی چشمگیرتر بود؛ بایرن در این بخش با امید گل ۱.۷۲ در برابر ۰.۵۰، فاصله محسوسی با آرسنال داشت.
تام بیشوف درباره روند مسابقه گفت: «دوره خوبی داشتیم، در حمله به ریتم رسیدیم و خوب بازی کردیم؛ اما آرسنال تیم بسیار خوبی است و فشار آورد. سپس گل را دریافت کردیم و بازی کمی از نظم افتاد.»
اعتمادبه‌نفس بایرن در این مسابقه بیش از هر چیز جلب توجه می‌کرد. کین با تعهد مثال‌زدنی پیشگام تیم بود و برای دهمین حضور پیاپی خود در لیگ قهرمانان اروپا موفق به گلزنی شد. او در این روند چشمگیر، طی ۱۰ مسابقه ۱۳ گل و چهار پاس گل ثبت کرده است. کین با چهار گل در فصل جاری نیز به‌طور مشترک در صدر جدول گلزنان رقابت‌ها قرار دارد.
با این همه، اهمیت کین فقط به گل‌ها و پاس گل‌هایش محدود نمی‌شود. او به بازی ساختار داد، مسئولیت پذیرفت و بدون توپ نیز الگویی درخشان بود. به‌ویژه در غیاب چند بازیکن کلیدی دیگر، مشخص شد درک بالای او از بازی تا چه اندازه برای کل تیم ارزشمند است. دیگر بازیکنان بایرن نیز کمبودهای ناشی از غیبت نفرات را با تلاش، اشتیاق و حمایت متقابل جبران کردند.
نمایش کیفیت آرسنال
البته میهمان نیز نشان داد چرا یکی از تیم‌های برتر اروپاست. آرسنال در تمام مسابقه خطرناک بود، پس از عقب افتادن در مونیخ روحیه‌اش را از دست نداد و راه‌حل‌های تازه‌ای پیدا کرد. تیم شمال لندن در نبردهای تن‌به‌تن با جدیت ظاهر شد و در مجموع ۶۴ درصد آن‌ها را برد. آرسنال به‌ویژه در دقایق پایانی توانست بایرن را تحت فشار قرار دهد.
اینکه توپچی‌ها از تعداد نسبتاً کمی موقعیت مسلم، دو گل به ثمر رساندند، کیفیت فردی بازیکنانشان را نشان داد. این موضوع در عین حال یادآور شد که در این سطح، مرز میان موفقیت و ناکامی تا چه اندازه باریک است.
چالش‌ها همچنان پابرجاست. بایرن باید در لحظات کلیدی، برتری خود را مقابل حریفانی با چنین کیفیتی بهتر حفظ کند. از نظر قدرت بدنی و هوشیاری در نبردهای تن‌به‌تن نیز هنوز جای پیشرفت وجود دارد. هدف بایرن فقط رقابت با بهترین تیم‌های اروپا در لیگ قهرمانان نیست؛ این تیم می‌خواهد آن‌ها را شکست دهد. بایرن پس از سه هفته، پنج امتیاز دارد.
با این حال، مسابقه چهارشنبه‌شب نکته‌ای را آشکار کرد که احتمالاً در ادامه مسیر بسیار ارزشمند خواهد بود.
بایرن چند روز پیش در پیروزی ۶ بر ۱ مقابل لایپزیش نشان داد وقتی تقریباً همه‌چیز طبق برنامه پیش می‌رود، چه توانایی‌هایی دارد. این تیم برابر آرسنال ویژگی متفاوتی را به نمایش گذاشت: بایرن می‌تواند سبک بازی‌اش را تغییر دهد، به نقاط قوت حریف واکنش نشان دهد و حتی بدون بازیکنان کلیدی نیز در بالاترین سطح ظاهر شود.
بنابراین قهرمان رکورددار آلمان مجبور نیست همیشه به یک شکل قدرتمند باشد. این انعطاف‌پذیری، به‌خصوص در لیگ قهرمانان اروپا که هر حریف چالش متفاوتی ایجاد می‌کند، می‌تواند اهمیت بسیار زیادی داشته باشد.
کمپانی افزود: «در مقطعی هستیم که مسابقات زیادی برگزار می‌شود. باید بلافاصله به بازی بعدی فکر کنید. مقابل حریفی قدرتمند بازی کردیم و این را در زمین احساس کردیم.»
چالش بعدی بایرن روز یکشنبه از راه می‌رسد؛ دیدار خارج از خانه بوندس‌لیگا مقابل فرایبورگ که در رده سوم جدول قرار دارد.
